Túzaro blog

Webcedário, “blog dedicado às letras, essas nossas amigas…”.

O autor non saberá quen son Baltar ou Cuiña, nin estará ó tanto da lea no PPdeG coa herdanza do patrucio, pero a súa penúltima letra (post) coido que é ben axeitada á tal circunstancia:

Do mesmo autor, o webctionary, adicado as letras anglosaxonas. Vía metafilter.

PD.: Das que levo mirado, eu quédome coas letras 500, 461 e 440.

O lema de campaña de Rita Borsellino, nas primarias que gañou para liderar a candidatura de centro-esquerda á presidencia da Sicilia no ano que entra, é “conosco una Sicilia che vuole cambiare davvero“. Davvero, de verdade, é lóxico que o suliñen, na terra de Lampedusa.
Pois que sexa para ben. Veremos se son quen de botar a chusma berlusconiana. Talante todo o que se queira, pero os caciques mafiosos hai que poñelos no seu lugar, na cadea.

O blog de Tim Berners-Lee, o inventor, disque, do world wide web. Que non é o mesmo que o internet, seino agora. Que ignorante son.

Jesús García Calderón ven de estrear blog persoal. El é ben coñecido en Lugo, onde foi Fiscal da Audiencia Provincial. Seica tiña a curiosa convicción de que o seu cargo obrigabao a andar na procura de delincuentes, mesmo daqueles que tiñan o respaldo de máis do 40% do censo electoral. Traballo non lle faltou, abofé, e máis que lle quedou por facer se non fora que tanta actividade debeu chama-la atención do seu superior (¿lembran o elemento aquel, Jesús Cardenal?) que procedeu, presto, a premialo cun ascenso cara a Andalucía. E todos contentos, Cacharro o que máis.

Dei co seu blog a través do de Álvaro Valverde, poeta de Plasencia, que atopei no do señor de Portorosa, blogueiro galego, e este no de Colin Davies, inglés de Pontevedra. Un chisco torie o Mr. Davies, pero ten gracia lerlle o seu parecer sobre a xente e as costumes do país.

“…Eu asistín a unha xuntanza na embaixada estadounidense de Londres en 1980. O Congreso dos Estados Unidos estaba a decidir se concederlles máis diñeiro á Contra na súa campaña contra o estado de Nicaragua. Eu era membro dunha delegación para falar en nome de Nicaragua, pero o máis importante membro desa misión era o crego John Metcalf. O voceiro da delegación estadounidense era Raymond Seitz (daquela número dous da embaixada e máis tarde embaixador). O padre Metcalf dixo: “Señor, teño ao meu cargo unha parroquia do norte de Nicaragua. Os meus fregueses fixeron unha escola, un centro de saúde e unha casa da cultura. Viviamos en paz. Hai uns meses as forzas da Contra atacaron a parroquia. Destruírono todo: a escola, o centro de saúde e a casa da cultura. Violaron enfermeiras e mestras e mataron os médicos do xeito máis brutal posíbel. Comportáronse coma salvaxes. Por favor, pida que o goberno dos EUA lle retiren o seu apoio a esta abraiante actividade terrorista”.

Raymond Seitz tiña unha moi boa reputación como persoa racional, responsábel e moi sofisticado. Era moi respectado nos ambientes diplomáticos. Escoitou, fixo un silencio e logo falou con moita gravidade: “Padre, déixeme que lle diga algo. Na guerra, os inocentes sofren sempre”. Fíxose un silencio xeado. Fitámolo. E non se inmutou. …”

O discurso pódese ler aquí (inglés) e aquí (galego).

Katarina Witt: Alemaña. Cando tiña quince anos xa era campiona nacional da antiga RDA de patinaxe artístico. Despois medallas de ouro olímpicas, campionatos do mundo, etc. Vaise para os EEUU onde é moi popular. É moi guapa e participa en varias películas, entre elas Ronin, con Robert de Niro e Jean Reno, e facendo un papel de patinadora artística.

Miguel Illescas: Barcelona. Maestro internacional de axedrez e campión de España en tres ocasións.

Steve Harris: Chicago. Actor de cine, televisión e teatro. Seica saiu en Minority Report de Spielberg.

Tomasz Hudziec: Wroclaw, Polonia. Actor.

Barbara Garrick: Los Angeles, EEUU. Actriz.

Olivier Bouverot: Francia. Profesor de matemáticas. Presidente de AJEC (asociación de xogadores de axedrez por correspondencia).

Masroor Mohsin Gilani: Pakistán. Xornalista. Presidente da Green Press (asociación de xornalistas pakistanís especializados na temática medioambiental).

Alberto Hernán Guerrero: Colombia. Médico.

Angel Denys Carocca Becerra: Chile. Matemático.

Aouad Hekmat: Líbano.

Francisco Javier Urbistondo Prados: foi concelleiro do PP en Hernani (1995-1999) e mais en Donosti (1999-2003).

John Murphy: UK. Security System Installer.

Darla Giovanni: Pocatello, Idaho, EEUU.

Juan Valdivia: Segovia. Guitarrista do grupo Heroes del Silencio.

Noemi Padrón Fumero: Santa Cruz de Tenerife. Doctora en Economía.

Bisintxo Rey Bakaikoa: Pamplona.

Stefano Falaschi: Foligno, Italia. Financial salesman.

Valentin Huitfeldt: Oslo, Noruega.

Mozart Rodrigues Pereira: Portugal.

Todos eles teñen en común que hoxe cumpren corenta anos. Cada un deles, no seu recuncho do planeta, a cavilar en que alá vai máis de media vida.

Happy birthday to you all.

Hai xa anos dende que dei en ler os artigos semanais de Ramón Buenaventura. Daquela non tiña ordenador nin acceso a internet, nin un maior interese no tema. Así e todo, a min gustábame o seu xeito de escribir e foi logo a través del que comencei a tirar do fío da rede mundial. El é un moi bo divulgador: amais de coñecela e sabela explicar, faino nun estilo atractivo abondo para que xente allea a esa materia, chea de anglicismos e termos estraños, empece a perderlle o medo, e mesmo colla afección por ela.

Pois ben, Ramón Buenaventura acaba de ser despedido da revista na que viña publicando a súa columna, segundo explica no seu blog, nos posts do 25 e o 27 de novembro. A revistucha en cuestión é a que vai, tódolos domingos, ó abeiro do xornal de maior difusión de Galicia.

Él di que o cambiarán por alguén máis moderno. Pode ser, xa hai antecedentes: o espacio no suplemento semanal de Javier Marías ata hai tres anos (tamén marchou de malas maneiras) agora o ocupa o mequetrefe que sae na tertulia de cine do Garci, o mesmo que veu este ano a Lugo a recoller un premio de non sei que.