Harold Pinter
“…Eu asistín a unha xuntanza na embaixada estadounidense de Londres en 1980. O Congreso dos Estados Unidos estaba a decidir se concederlles máis diñeiro á Contra na súa campaña contra o estado de Nicaragua. Eu era membro dunha delegación para falar en nome de Nicaragua, pero o máis importante membro desa misión era o crego John Metcalf. O voceiro da delegación estadounidense era Raymond Seitz (daquela número dous da embaixada e máis tarde embaixador). O padre Metcalf dixo: “Señor, teño ao meu cargo unha parroquia do norte de Nicaragua. Os meus fregueses fixeron unha escola, un centro de saúde e unha casa da cultura. Viviamos en paz. Hai uns meses as forzas da Contra atacaron a parroquia. Destruírono todo: a escola, o centro de saúde e a casa da cultura. Violaron enfermeiras e mestras e mataron os médicos do xeito máis brutal posíbel. Comportáronse coma salvaxes. Por favor, pida que o goberno dos EUA lle retiren o seu apoio a esta abraiante actividade terrorista”.
Raymond Seitz tiña unha moi boa reputación como persoa racional, responsábel e moi sofisticado. Era moi respectado nos ambientes diplomáticos. Escoitou, fixo un silencio e logo falou con moita gravidade: “Padre, déixeme que lle diga algo. Na guerra, os inocentes sofren sempre”. Fíxose un silencio xeado. Fitámolo. E non se inmutou. …”
